روایت است که روزی کسری، پادشاه ایرانی، برای بازدید از کار کاتبان دولت به محل کار آن‌ها رفت و ملاحظه کرد که همه‌ی کاتبان به گونه‌ای مشغول هستند و دستان خود را تکان می‌دهند و زیرلب چیزهایی را زمزمه می‌کنند. کسری با دیدن رفتار آن‌ها گفت: دیوانه! سپس محل کار کاتبان به همین نام خوانده شد و به علت کثرت استعمال، حرف «ه» آخر نیز حذف و دیوان از آن باقی ماند. اما برداشتی دیگر، دیوان را مشتق از کلمه‌ی فارسی دیو به معنای جن و شیطان می‌داند، زیرا کاتبان همانند دیوان در ظاهر و باطن امور غور و دخالت می‌کنند و اسناد و مدارک پیدا و پنهان را گرد می‌آورند.
هرچه باشد برای ما دیوان جایی است که آثار به جامانده از کاتبان، نویسندگان، دیوانگان، و دیوان را گرد می‌آوریم و به شما همراهان این صفحه معرفی می‌کنیم. در ابتدای این مسیر، بیشتر با کتاب‌هایی درباره‌ی هنر و هنرمندان آشنا خواهیم شد ولی در ادامه‌ به کار تمام دیوان عالم رسیدگی خواهیم کرد!