تخیل، فقط تصور کردن آنچه هنوز نیامده نیست؛ راهی است برای دیدن امکانهای دیگری که میتوانند پیش روی ما قرار بگیرند. آینده، پیش از آنکه ساخته شود، در ذهن ما شکل میگیرد؛ در پرسشها، امیدها، ترسها و تصویرهایی که از آن میسازیم.
«ایران؛ ۳۰ سال بعد» تلاشی است برای گشودن این میدان تخیل و فکر کردن به آیندهای که هنوز نیامده است. این پرونده پروژهای است که حرفه: هنرمند نزدیک به دو سال در حال آمادهسازی آن بوده و در آن از جامعهشناسان، اقتصاددانان، هنرمندان، پژوهشگران و کارآفرینان دعوت شده است تا تصویری از ایرانِ سی سال آینده ترسیم کنند؛ نه بهعنوان پیشبینی آینده، بلکه بهمثابه مجموعهای از امکانها، پرسشها و رویاهایی درباره آنچه میتواند باشد.
پیش از آنکه آینده از راه برسد، انسان بارها آن را در ذهن خود زیسته است. تاریخ، تنها روایت آنچه رخ داده نیست، بلکه مجموعهای از آرزوها، ترسها و جهانهایی است که انسان در خیال خود ساخته است. «شهر آینده» سفری است در میان این تخیلها؛ از آرمانشهرهای معماری تا ویرانشهرهای سینمایی؛ مجموعهای از روایتهایی که نشان میدهند انسان در طول تاریخ، چگونه جهانهای ممکن را تصور کرده است.
