نمایش گروهی/ ناتمام

داوود امدادیان/ پروانه اعتمادی/ علی اکبر صادقی/ آیدین آغداشلو/ فرامرز پیل‌آرام/ یعقوب امدادیان/ محمد حسین عماد/ گیزلاوارکا سینایی/ علی اصغر پتگر

کیوریتور: صابر ابر

از 30 آبان تا 30 آذر 1404

این نمایش بر مواجهه با دو وضعیت تمایز یافته در فرآیند آفرینش تمرکز دارد؛ یکی اثر پایان پذیرفته و دیگری اثری که در نقطه‌ای مشخص متوقف شده است. هم‌نشینی این دو بستر لحظه گسست را آشکار می‌کند؛ گسستی که نه تنها توقفی در روند خلق، بلکه تبدیل شدن همان توقف به بخشی از معناست. اثر ناتمام نقش سندی از قطع مسیر را بر عهده می‌گیرد و نشان می‌دهد که فرآیند هنری ضرورتا خطی یا یکدست نیست.در برابر آن، اثر کامل بیش از نتیجه‌ای قطعی باشد، به مثابه نقطه‌ای قابل مقایسه عمل می‌کند؛ جایی که امکان مشاهده فاصله میان قصد، تداوم و انقطاع فراهم می‌شود. این نمایش به بررسی مرزهای میان انجام و تعلیق می‌پردازد و مخاطب را دعوت می‌کند تا جایگاه گسست را در ساختار تجربه زیبایی شناختی باز‌اندیشی کند.

This exhibition focuses on the encounter between two distinct states within the creative process: one, a completed work, and the other, a piece halted at a specific point. The juxtaposition of these two conditions reveals a moment of rupture one that not only marks a pause in creation, but also transforms that very pause into a part of the meaning itself.
The unfinished work serves as evidence of an interrupted path, demonstrating that the artistic process is not necessarily linear or uniform. In contrast, the completed work functions less as a definitive conclusion and more as a point of comparison a place where the distance between intention, continuity, and interruption becomes visible