نوشته ویلیام پیتز ترجمه مهدی قادرنژاد حمامیان ۱ نظریه اصلی بتوارهگی[۱] محصول همان جنبش فکریای در اروپای قرن هجدهم است- جنبشی
نوشتهی لئونارد گلدشتاین ترجمهی مهدی قادرنژاد حمامیان پرسپکتیو و خاستگاههای آن ساموئل. وای. ادگرتن، در فصل آخر کتابش، بازکشف رنسانس از
نوشته کِیت ماکسی ترجمه مهدی قادرنژاد حمامیان برداشت پانوفسکی از «آیکونولوژی»[۱] مقدمه هدف متن حاضر، به جای تلاش در جهت
جین یوبرت (دانشگاه پرتوریا) بنیانهای هگلی تاریخ هنر و تاریخ فرهنگی[۱] ۱ پیوستگی و قرابت بین تاریخ هنر و تاریخ
نوشتهی مادْ هاگلشتاین ترجمه مهدی قادرنژاد حمامیان درباره یک آیکونولوژی انتقادی[۱] ۱ در دهه ۱۹۹۰، تقریباً در همان زمان که
نوشتهی لوئیز اتکینسون ترجمه مهدی قادرنژاد حمامیان نگاهی به تصاویر[۱] ۱ مقدمه بخشی از متن: تبارشناسی تصویر و نسبت آن
نوشتهی مایک فینچ، ترجمه مهدی قادرنژاد حمامیان درباره اطلس منهموزینه[۱] در سالهای اخیر اطلس منهموسینه آبی واربورگ توجهات بیشتری را به خود جلب
نوشتهی یرزی میزیولِک، ترجمه مهدی قادرنژاد حمامیان درباره آبی واربورگ[۱] ۱ آبی موریتز واربورگ (۱۹۲۹-۱۸۶۶)، که بیشتر با نام آبی
نوشته مهدی قادرنژاد حمامیان مقدمه ۱ آیکونولوژی از مهمترین رویکردها در مطالعات تاریخ هنر و همچنین مطالعات تصویر به شمار
مهدی قادرنژاد تاریخ هنرهای تجسمی، تاریخ شیوههای گوناگون به بیان درآمدن «تصویر» است. تاریخ هنر نیز، به تبع تاریخ فهم
نوشته مهدی قادرنژاد حمامیان «امر غریب» میبایست نهان و پوشیده میماند، اما به دیده آمده و آشکار شده است (فردریش
نوشته مهدی قادرنژاد حمامیان تصویر تباهی و رنج انسان در آثار مریم طباطبایی[1] انسان آن چیزی نیست که فکر میکند
نوشته هانس ابینگ[1]ترجمه مهدی قادرنژاد حمامیان [1] . هنرمند تجسمی و اقتصاددان هلندی. نویسنده کتاب «چرا هنرمندان فقیرند؟» استاد دانشکده
نوشته کارول دانکن، آلَن والاشترجمه مهدی قادرنژاد حمامیان موزه هنر مدرن- موما به مثابه کنشی سرمایهدارانه[1] 1 در سالهای اخیر
هدف مجله تاریخ تصویر، ایجاد بستر و راهی است در جهت مطالعه و تحلیل تصاویر و گذشته تاریخی آنها. در این راستا، سعی داریم با مطالعه اندیشه و روش کسانی چون آلویس ریگل، هاینریش ولفلین، آبی واربورگ، اروین پانوفسکی، والتر بنیامین و…، تاریخنگاری هنر را همچون تاریخ تصویر و نه تاریخ هنرِ صرف، و مورخ هنر را در مقام مورخ تصویر معرفی کرده و در اصل از تاریخ هنر به سوی تاریخ تصویر حرکت کنیم.
بخشی از تمرکز اصلی این مجله، شرح آرای آبی واربورگ و نظریه تاریخ هنر است. بدین منظور، آنگونه که واربورگ میگوید، سعی داریم به معرفی و ایجاد روشی بپردازیم که تاریخ هنر را به معرفتی در باب تصاویر مبدل سازد و با کاربست این شیوه در تحلیل هنر و تصویر، تصاویر گذشته را به صحنه اصلیشان، به قلمرو فرهنگی- انسانشناختیشان بازگرداند. در این راه نخستین و لازمترین کار ترجمه و شرح این رویکرد در مقابل رویکردهای فرمولبندی شده آکادمیک و مسلط است.
البته که بخشی از تصویر و تاریخ تصویر، وضعیت تصویر در زمانه معاصر است. نگاه ما به این بخش، مطالعه مسائل حول تصویر در هنر معاصر (به ویژه هنر معاصر ایران) و نقد و ترجمه سازنده حول آن است.